قرص ماه کامل، می‌درخشد و فانوس‌ها همچون ستارگان نورافشانی… هوا به‌غایت خنک و ارس بر پهنه مام وطن جاری… این اولین نکته قوت نمایش رگ است. صحنه روشن می‌شود، سربازی از میان تماشاگران به‌سوی صحنه می‌رود و نامه‌ای را برای مادرش می‌نویسد و همچون راوی صحنه به صحنه همراه تماشاگران است. نامۀ بی‌نام و نشان را برای مادری که گویا همان سرزمین آبا و اجدادی‌مان است می‌نویسد و در آن قصه سربازان وطن را بازگو می‌کند.