برایان کلاف، شاید بهترین مربی تاریخ فوتبال بریتانیا، سپتامر ۲۰۰۴ در سن ۶۹ سالکی از دنیا رفت. در زمان عزاداری او به نشانه احترام در هر دو زمین بازی دربی کانتری و ناتینگهام فارست یک دقیقه سکوت، و بسیاری از دنیای ورزش به او ادای دین کردند. یک مراسم یادبود که قرار بود در کلیسای دربی برگزار شود، به ورزشگاه پراید پارک انتقال داده شد، تا تقاضای شراکت طرفداران برآورده شود. این محبت و احترام شگرف برای مردی که معمولا بحث برانگیز، رک و صاحب نظر خوانده می‌شد سزاوار بود. او دو تیم درجه سه را بالا آورد، و دو قهرمانی جام‌های اروپایی (لیگ قهرمانان) را پی در پی به دست آورد، با ناتینگهام فارست بدقواره، دست آوردی که هرگز توسط تیمی با شرایط مشابه محقق نخواهد شد. این نسخه از کتاب که مدتی قبل از فوت او نوشته شده، به علاوه سرگذشت او، دارای نظرات صریح و سرگرم کننده‌اش درباره مدیران باشگاه و رئسا و رفتار نیوکاسل با سر بابی رابسون، و برسی تند و تیز او به عملکرد اخیر تیم ملی اینگلیس است. همچنین کلاف صادقانه درباره درگیری‌اش با الکل و پیوند کبد که ۲۱ ماه سلامتی و شادابی به او بخشید صحبت می‌کند.