ریچارد سنت، جامعه شناس برجسته، تفاوت های عمده ای را بین اشکال قبلی سرمایه داری صنعتی و نسخه جهانی تر و همیشه تغییرپذیرتر سرمایه داری که جای آن را می گیرد، بررسی می کند. او نشان می‌دهد که چگونه این تغییرات بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد – چگونه اخلاق کاری در حال تغییر است. چگونه باورهای جدید در مورد شایستگی و استعداد، ارزش های قدیمی مهارت و موفقیت را جابجا می کند. چگونه آنچه که سنت "شبح بی فایده" می نامد، حرفه ای ها و همچنین کارگران یدی را آزار می دهد. چگونه مرز بین مصرف و سیاست در حال از بین رفتن است. اصلاح‌طلبان نهادهای خصوصی و دولتی موعظه کرده‌اند که شرکت‌های جهانی انعطاف‌پذیر، بر خلاف تجربه بوروکراسی‌های ثابت و ساکن که زمانی ماکس وبر آن را «قفس آهنین» می‌نامید، الگویی از آزادی برای افراد ارائه می‌کنند. سنت استدلال می‌کند که در حذف بیماری‌های قدیمی، مدل اقتصاد جدید آسیب‌های اجتماعی و عاطفی جدیدی ایجاد کرده است. فقط نوع خاصی از انسان می تواند در نهادهای ناپایدار و پراکنده پیشرفت کند: فرهنگ سرمایه داری جدید نیازمند یک خود ایده آل است که در کوتاه مدت معطوف باشد، به جای موفقیت بر توانایی بالقوه متمرکز باشد، مایل به کاهش یا رها کردن تجربه گذشته باشد. سنت شکل بادوام‌تری از خودخواهی را بررسی می‌کند و اینکه چه ابتکار عملی می‌تواند با اثرات مخرب «اصلاحات» مقابله کند.