پیلتن پیلکن(پیلتن نامه) از حماسه های منثور ناشناخته ی ادب فارسی است که خواجه عبدالرحمن مراغه ای آن را نقل کرده و یگانه دست نویس آن در سال 972ق کتابت شده است. شخصیت محوری روایت، فرزند هرقل رومی و متینه، دختر پهلوان بهرام چوبین، پادشاه آذربایجان است و پیلتن نام دارد که به دلیل غلبه بر فیلی رمیده به او لقب پیلکن می دهند. در این داستان، که در زمان پادشاهی انوشیروان روی می دهد، با نثری روان به شرح نبردهای پیلتن با پادشاه فرنگ و دل باختگی وی به شمسه بانو و رویارویی با عجایب پرداخته شده است.