در این اثر جسورانه و تحریک‌آمیز، فیلسوف فرانسوی آلن بدیو تفسیری دوباره از سنت پل را پیشنهاد می‌کند. از نظر بدیو، پولس نه قدیس ارجمندی است که توسط سنت مسیحی مومیایی شده است، و نه کشیش زهرآگینی که توسط فیلسوفانی مانند نیچه مورد نکوهش قرار گرفته است: او در عوض یک متفکر عمیقا بدیع و هنوز انقلابی است که اختراع مسیحیت حقیقت و ذهنیت را به گونه‌ای به هم می‌پیوندد که همچنان ادامه دارد. در این اثر، بدیو استدلال می‌کند که پولس چهره جدیدی از موضوع را ترسیم می‌کند: حامل حقیقتی جهانی که به طور همزمان محدودیت‌های قانون یهود و قراردادهای لوگوس یونانی را در هم می‌شکند. بدیو نشان می‌دهد که شخصیت پولین سوژه امروز هم پتانسیل واقعی انقلابی را در خود دارد: سوژه چیزی است که از تسلیم شدن در برابر نظم جهان آنگونه که ما می‌شناسیم خودداری می‌کند و در عوض برای نظم جدیدی مبارزه می‌کند.