کتاب «آژیر حریق» نوشتۀ میشل لووی، بررسی و شرح نوشتۀ والتر بنیامین، «درباره مفهوم تاریخ» است. نویسنده ابتدا بافت تاریخی نوشتار بنیامین را توضیح می‌دهد. بنیامین این کتاب را در 1940 نوشت، هنگامی که در حال فرار از گشتاپو بود. لووی به خوبی توضیح می‌دهد که چگونه ظهور فاشیسم و جنگ جهانی قریب الوقوع بر تفکر بنیامین تأثیر‌گذار بوده است. پس از این، اولین موضوع محوری در کتاب، بررسی نقد بنیامین از مفهوم سنتی «پیشرفت» است. در واقع، بنیامین روند خطی و رو به جلوی تاریخ را نقد می‌کند و به جای آن معتقد است که تاریخ با گسست‌ها متعین می‌شود. به تفسیر لووی، مفهوم پیشرفت اغلب برای توجیه ظلم و خشونت استفاده شده است. این کتاب همچنین به بررسی مفهوم «زمان مسیحایی» بنیامین پرداخته است؛ مفهومی که با زمان همگن و خالی تاریخ‌گرایی در تضاد است. زمان مسیحایی بر لحظات پتانسیل انقلابی تأکید دارد، لحظاتی که گذشته و حال برای ایجاد فرصت‌هایی برای تغییرات بنیادی به هم نزدیک می‌شوند. لووی به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه این ایده امید بنیامین را برای گسست دگرگون کننده از چرخه های ستم و رنج زمانۀ خودش منعکس می کند. ایدۀ بعدی مورد بررسی در این کتاب، «فرشتۀ تاریخ» است. بنیامین این ایده را ملهم از نقاشی فرشتۀ تاریخ پل کلی مطرح کرده است، فرشته ای که رو به عقب است، خرابه های تاریخ را می بیند و این در حالی است که طوفان او را به جلو می راند. این استعاره بیانگر نگاه بنیامین به تاریخ به عنوان مجموعه ای از فجایع است به جای مجموعه ای از اموری که منجر به پیشرفت شده اند. لووی تفسیر دقیقی از این تصویر و اهمیت آن در اندیشه بنیامین ارائه می‌دهد. موضوع کلیدی دیگر در این کتاب «تصاویر دیالکتیکی» است. این تصاویر عکس‌هایی هستند که تناقضات و تنش‌های درون لحظات تاریخی را به تصویر می‌کشند و حقایق عمیق‌تری را درباره ماهیت تاریخ و جامعه آشکار می‌کنند. لووی توضیح می دهد که چگونه بنیامین از این روش برای به چالش کشیدن روایت های تاریخی غالب و کشف احتمالات پنهان برای رهایی استفاده می کند. در نهایت نیز این کتاب به ابعاد سیاسی و انتقادی نوشتۀ «دربارۀ مفهوم تاریخ» بنیامین، مانند وجوه انتقادی آن دربارۀ فاشیسم و مارکسیسم پرداخته است.