محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، یکی از مهم‌ترین رجال عصر قاجار، وقایع و اخبار روز را در این کتاب ثبت کرده است و از این نظر ما با یکی از مهم‌ترین اسناد مرتبط با دوره‌ی قاجار روبرو هستیم. او می‌گوید هدفش ثبت احوال خودش بوده و هرآنچه که جرئت بیانش را نداشته در این یادداشت‌ها آورده است. این کتاب از دو بخش تشکیل شده و بخش اول آن از ۲۹ جمادی الاولی ۱۲۹۲ تا ۱۹ محرّم ۱۲۹۳ را دربرمی‌گیرد و بخش دوم از۱۹ ربیع الآخر ۱۲۹۸ شروع شده و واپسین روزهای زندگی او ادامه پیدا کرده است. در بین خاطراتی از بعضی روزها ثبت نشده و بعضا خاطرات چندروز در یک روز آمده است. بعضی از کارشناسان معتقدند دستخط بیشتر این یادداشت‌ها متعلق به همسر اعتمادالسلطنه یعنی عزت ملک خانم ملقب به اشرف السلطنه است و بعضی می‌گویند اعتمادالسلطنه خودش می‌نوشته و همسرش پاک‌نویس می‌کرده است. این یادداشت‌ها بعدا توسط ناصرالدین‌شاه ضبط شد و تا سال هفتم سلطنت مظفرالدین‌شاه، یعنی تا زمانی که همسر اغتمادالسلطنه برای بازپس‌گیری آن اقدام کرد، دست کسی به آن نرسید. عزت ملک خانم هم وصیت کرد این یادداشت‌÷ا بعد از مرگش به کتابخانه آتان قدس رضوی تقدیم شود. این کتاب منبع خوبی برای دانستن بیشتر درباره‌ی زندگی و زمانه‌ی ناصرالدین‌شاه است و در آن اطلاعاتی محرمانه از آن دوران هم دیده می‌شود. لحن و ادبیات اعتمادالسطنه از دیگر مواردی است که این کتاب را برجسته و مهم کرده است. ادبیاتی که در آن گویی این اطلاعات و اخبار را برای خودش نوشته است. علاقه ناصرالدین شاه به آثار تاریخی و مسکوکات و تأسیس موزه کوچکی در داخل ارگ سلطنتی، ایجاد روزنامه‌های دولتی، تنظیم کتابخانه اندرون، اعزام محصل به اروپا از موضوعاتی است که در این یادداشت‌ها درباره‌ی آن صحبت شده است.