نویسنده در این اثر شش شخصیت را در سه موقعیت قرار می دهد و موضوع داستان خود را در این سه موقعیت روایت می کند. در واقع این روایت ها در هم ممزوج و تقطیع می شوند و مخاطب را با خود به چالش می کشد. هر چقدر روایت ها جلوتر می رود، مخاطب با اطلاعات قطره چکانی نویسنده، کم کم پی به روابط آدم ها با یک دیگر و موقعیت ها می برد. موقعیت هایی که با پیشرفت داستان هم چون پازل یک دیگر را تکمیل می کنند. برای همین مخاطب همواره سعی می کند این رابطه ها را کشف کند و پی به این ارتباط ارگانیک اما در هم ریخته ببرد و در پایان متوجه آن می شود که با اثری کنشمند و با ساختاری هدفمند رو به روست. به نوعی این اثر ذهن مخاطب را همواره با خود درگیر می سازد و ذهنش را به چالش با موضوع و داستان درام خود می کند.