کتاب عشق مقدس نوشتاری است همانند دل‌نوشته یا جستاری ادبی که حال‌وهوایی عاشقانه دارد. نویسنده یا راوی، این کتاب را خطاب به معشوق خود نوشته است. اگر بتوان این کتاب را حاوی دل‌نوشته دانست، باید گفت که دل‌نوشتهٔ ادبی حاصل تک‌گویی‌های ذهن نویسنده است و اغلب از قواعد نثر پیروی می‌کند. این گونهٔ ادبی اگر موزون باشد، حاصل چینش اتفاقی کلمات است. دل‌نوشته اصول و مبانی از پیش تعیین‌شده‌‌ای ندارد و تقریبا می‌توان گفت نویسنده با نوشتن کلماتی برآمده از امیال و آرزوهایش سروکار دارد. از این جهت، کلمات از دل بر‌ می‌آیند و بازتاب احساس صادقانه و اندیشهٔ معمولی نویسنده هستند.