جورج هنری لماتر (۱۸۹۴-۱۹۶۶) نخستین فردی بود که ایده انفجار بزرگ را مطرح کرد. این تئوری، توصیفی از تولد جهان از یک توده عظیم در فضا در ابتدا را ارایه کرده که به‌شیوه‌ای که اکنون انفجار نامیده می‌شود، شروع به انبساط کرده است. کیهان‌شناس دیگری به‌نام فرد هویل (۱۹۱۵-۲۰۰۱)، این پدیده را فرضیه «انفجار عظیم» نام‌گذاری کرد. در سال‌های بعد، با مشاهده صحت پیش‌بینی‌های تجربی، انفجار عظیم به تئوری تبدیل شد.لماتر، فرضیه خویش را از حل معادلات نسبیت عمومی انیشتاین توسعه داد. با توجه به اینکه این کتاب راجع به شیمی محیط‌زیست است، از توضیح بیشتر در مورد تئوری فوق و شواهد موجود در مورد تطور زمین خودداری شده و فقط اقلام مرتبط با محیط‌زیست از دیدگاه مروری بر شیمی بررسی می‌گردد... اولین تأییدیه انفجار عظیم از پیش‌بینی و سنجش پس‌زمینه میکروموج ناشی می‌شود. تصور کنید که در آشپزخانه‌ای قرار گرفته‌اید و فر برقی را روش می‌کنید. اگر دست خویش را بالای المان قرار دهید، گرما را حس می‌کنید. این احساس گرما، ترکیبی از هم‌رفت (انتقال) هوای داغ در تماس با پوست و تابش مادون‌قرمز است. با گرم‌شدن المان، تغییر رنگ از قرمز کم‌رنگ به نارنجی روشن مشاهده می‌شود. اگر امکان داغ‌تر شدن وجود داشت، المان نهایتا رنگ سفیدی به‌خود می‌گرفت چون اکثر رنگ‌های طیف مرئی را منتشر می‌کرد. فصل 1:زمین از آغاز تا کنون - فصل 2: اندازه گیری و آمار- فصل 3: اتمسفر - فصل 4: لیتوسفر- فصل 5: هیدروسفر و پیوستهای مرتبط