لازم به ذکر است که از میان داستان های نام برده شده در این کتاب می توان به «من دنبال قصه های عامه پسند نیستم»، «نخ های سرنوشت»، «داستانم باید با صدای خودم به گوش برسد»، «با احساس یک تبعیدی»، «در رمان بعدی ام حتما مردها هم حرف خواهند زد»، «یک باغ پاییزی» و «تلاش می کنم داستان را به شیوه دلخواه هم بنویسم» اشاره کرد. «جریان چهارم» اثری است که به گفتگو وبررسی کارنامه ی ادبی نویسندگانی پرداخته که مشهور به نسل چهارم ادبی ایران هستند، ناتاشا امیری، فرشته توانگر، سپیده شاملو، محمدحسن شهسواری، یوسف علیخانی، محسن فرجی، مهسا محب علی وحسن محمودی که مجموعه آثارشان بعد از سال هفتاد وشش، وارد بازار نشر شد. گردآورندگان که خود دغدغه ی کار ادبی دارند کوشیده اند تصویری نسبتا روشن از وضعیت ادبی ایران را از زبان این نویسندگان ترسیم کنند. آن چه پیش روی خوانندگان است، نتیجه تلاشی است که از فروردین هشتادوشش آغاز شد. در ابتدا فهرستی از نویسندگانی که پس از خرداد هفتادوشش اولین کتاب خود را منتشر کرده بودند و فعالیت ادبی مستمر داشتند، تهیه شد. فقدان فهرست یا بانک اطلاعاتی ای در این زمینه باعث شد این مرحله بسیار بیشتر از آن چه پژوهشگران در ذهن داشتند، به طول بینجامد. در ادامه از هر نویسنده ای یکی از کتاب هایش -که منابع موجود آن را به عنوان بهترین اثر او معرفی کرده بودند- مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت و در نهایت فهرستی از 30 نویسنده تهیه شد. پس از بررسی تمام آثار چاپ شده این نویسندگان، ده نفر برای جلد اول انتخاب شدند که در نهایت دو نفر از این نویسندگان پیش از چاپ کتاب درخواست کردند که مصاحبه های شان از کتاب حذف شود. این مصاحبه ها و فایل های صوتی شان البته می ماند برای تاریخ و شاید سال ها بعد، به فراخور حال منتشر شود و مورد بازخوانی قرار بگیرد. این مجموعه در فروردین نودودو پس از بررسی و بازبینی متن مصاحبه ها توسط نویسندگان تحویل نشر نگاه شد.