نویسنده در مصاحبه ای بیان می کند: "هنر ایران در نیم قرن گذشته به قله های درخشانی نائل شده که تداوم آن نیازمند تقویت پشتوانه نظری و مباحث جدلی است. به شخصه بارها شنیده ام که هنر ایران در عرصه جهانی بسیار پرآوازه است اما از پشتوانه نظری خوبی برخوردار نیست و کتاب هایی که به هنر ایران پرداخته باشد بسیار اندک است. همین امر یکی از انگیزه های من برای نگارش مقالاتی بود که منجر به تولد این کتاب شد. اروپایی ها از اواخر قرن نوزدهم دوره درخشانی را در توسعه هنر با محوریت پاریس تجربه کردند و در خلال آن، جریانات، سبک ها و امواج هنری بسیار قدرتمندی را به دنیا معرفی کردند.در واقع بخش عمده هنر مدرن در نیمه اول قرن در اروپا تبلور پیدا کرد، اما در زمینه مباحث نظری چندان تلاش نشد. اما در نیمه دوم قرن به خصوص در دهه 50 و 60 میلادی، صاحبنظران امریکایی اینگونه مباحث نظری را با انتشار کتاب ها و مقالات متعدد پی گرفتند. از همین زمان بود که جریان های مختلف هنری، یکی پس از دیگری در ایالات متحده با مرکزیت نیویورک به ظهور رسیدند، این عمدتا به جهت فعالیت نظری کارشناسان این کشور در راستای نشان دادن اهمیت هنر بود." هنر مدرن ایران بخشی از موج فرهنگی اجتماعی تجددطلبی است که از اواخر سده ی پیشین آغاز و به تدریج ابعاد مختلفی از الگوی زیستی و حیات اجتماعی ایرانیان را تحت تأثیر قرار داد. این جریان در قیاس با دیگر عرصه های تجددخواهی، راه نسبتا هموارتری را پیمود و بیش از همه ی آن ها به تحقق رسید، به طوری که اکنون جلوه ی بارز هنر مدرن ایران کاملا مشهود و نمونه های بی شماری از مصادیق آن قابل شناسایی است. کتاب «زایش مدرنیسم ایرانی» درباره ی هنرمندان ایرانی است تا هنر ایران؛ گو این که شناخت گرایش ها و رویکردهای رایج در میان هنرمندان ایرانی، تصویر قابل درکی از هنر ایران را نیز ارائه خواهد کرد.