"باغ ملی" مجموعه ای است در قالب داستان کوتاه به قلم "کورش اسدی" که در سال 1383 برنده ی بهترین مجموعه داستان "جایزه ی هوشنگ گلشیری" نیز شده است. این اثر با در برداشتن هشت داستان کوتاه از "کورش اسدی" یک کتاب برجسته در عرصه ی داستان نویسی معاصر به حساب می آید. یکی از مهم ترین ویژگی هایی که داستان های این مجموعه را منحصر به فرد جلوه می دهد، فضاسازی های "کورش اسدی" و نگاه خاص او به دغدغه های اجتماعی است. نگاهی که رنگ و لعاب متفاوتی دارد و مملو از بینشی است که مختص نویسنده است.
علاوه بر داستان "باغ ملی"، هفت قصه ی دیگر نیز در این کتاب گرد هم آمده اند که هر کدام داستان خاص خودشان را دارند. "سان شاین"، اولین قصه ی این مجموعه است که بیشتر از همه تحسین شده و با استقبال مخاطبان مواجه گردیده است؛ پس از آن داستان های "باغ مهتاب"، "باغ من"، "باغ سوخته"، "باغ ملی"، "ایستگاه فانوس"، "جفت" و "کوچه ی بابل" قرار گرفته اند و به این ترتیب این اثر توسط نشر نیماژ در هشتاد صفحه به انتشار رسیده است.
فضای داستان های "کورش اسدی" مبهم است و دارای نمادهای فراوانی است. فضایی سودازده که همچون بخاری بر شیشه ی ذهن مخاطب می نشیند و مسائل را در هاله ای از ابهام به او نمی نمایاند. به عبارتی نویسنده از پس این شیشه ی بخارزده سعی می کند کشف حقیقت را به عهده ی خود مخاطب بگذارد و این امکان را به خواننده می دهد که حتی نارسایی های حقیقت را به حساب او و داستان هایش بگذارد. اگر به داستان پردازی های مبهم و اثری با فضا و ساختار زبانی متمایز علاقمند هستید، "باغ ملی" از "کورش اسدی" می تواند توجه شما را برانگیزد.
