کتاب حاضر، با هدف معرفی نظریه ای تازه در باب مطالعه ی معنی به تدوین درآمده است. کریستوفر گوکر در این نوشته ی خود، طرح جدیدی را از این نوع مطالعه به دست میدهد و آن را جایگزینی در برابر نگرش فیلسوفان زبانو دیدگاه آنان در معنی شناسی به حساب می آورد. او بر حسب بیان پذیری و انکارپذیزی جمله ها در بافت گفتگو، به معرفی دیدگاهی در معنی شناسی صوری می پردازد که ثابت میکند، واحد درک معنی را باید جمله تلقی کرد و واژه ها مستقل از بافت گفتگو معنی دار به حساب نمی آیند.