این کتاب، با همه کتاب‌هایی که تاکنون از نگارنده منتشر شده است، فرقی اساسی دارد؛ و آن اینکه صرفا حاصل کرسی تدریس حوزه و دانشگاه نیست، بلکه محصول هشت‌سال منبر و روضه‌خوانی نیز هست. به‌جای آنکه تحقیق و پژوهشی محض در موضوعی خاص و به‌روشی فلسفی باشد، گویشی عاشقانه است؛ بیان عشق و مهری است که طی سال‌های طولانی و تحت شرایط مختلف بر دل نشسته است. نام این کتاب هم حکایت‌گر سربلندی امام حسین(ع) است که سرش بر نیزه گلبانگ سربلندی اوست، و هم مبین اینکه نگارنده از حسین(ع) سخن گفتن را برای خود سربلندی می‌بیند. در این کتاب از شعر، و بیش از همه، از مولانا و حافظ بسیار استفاده شده است؛ چرا که گاهی یک دنیا مطلب سخت و پیچیده، در یک بیت شعر، به زیبایی و به راحتی بیان می‌شود؛ شعر سحر حلالی است که زیبایی کلام را دو چندان می‌کند.