این کتاب در پی شناخت واقعیت‌های موجود کره زمین در ارتباط با انسان است که با توجه به روابط گذشته و حال به بررسی آینده زمین میپردازد. در واقع جاپای بوم شناختی هر جمعیتی تعیین کننده میزان مصرف فعلی اوست و نیازهای آتی را در مقایسه با منابع بوم شناختی موجود مشخص میسازد و نقایص احتمالی را نشان میدهد. به این روش میتوان به جامعه کمک نمود تا گزینه‌هایی را که ما برای تعیین نیازهایمان از طبیعت لازم داریم ارزیابی نماید. با نگرشی به چشم انداز گذشته در می‌یابیم که زمین بارور از لحاظ بوم شناختی که در دسترس هر فردی روی زمین قرار دارد در طول قرن گذشته کاهش مداومی داشته است. زوال بوم شناختی و بی عدالتی اجتماعی قابل پیشگیری هستند. هزاران ابزار ادراکی و ایده الهام بخش درباره نحوه برنامه ریزی برای رسیدن آینده ای امن تر و سالم تر وجود دارند. رویکرد جاپای بوم شناختی یکی از این ابزارهاست. این رویکرد به ما کمک میکند که هم وضعیت فعلی خود را بسنجیم و هم از ملاحظات تصمیم گیری در سیاست گذاری‌های آینده باخبر شویم. هدف اصلی این کتاب آن است که روشن سازیم انسان چاره ای جز این ندارد که جا پای بوم شناختی خود را کاهش دهد. اگر به این حقیقت اعتقاد داشته باشیم که روح انسان منبعی غنی است، انسان‌های روی کره زمین توانایی‌های بالقوه مواجهه با این چالش‌های بزرگ را که در مقابل امنیت دسته جمعی ما قد برافراشته اند دارند. با این اوصاف تغییر بوم شناختی جهانی میتواند آخرین شانس بزرگ ما در اثبات این واقعیت باشد که هنوز هم روی زمین زیست هوشمندانه وجود دارد. (برگرفته از متن ناشر)