انسانها، خیلی وقت است که حرف زده اند و حرف شنیده اند. انسانها از اتفاق هایی که برایشان رخ داده بسیار گفته اند. انسانها از موقعیت‌های عجیب و غریبی که در آن گرفتار شده اند حکایت ها گفته اند و داستانها نقل کرده اند. انسانها از غم‌ها و شادی‌ها زجرها و دردها و پیروزی ها و امیدها قصه ها نوشته اند و شعرها سروده اند. اما از نگاه دو اسب، از احساس دو اسب، از زاویه دید دو اسب سیاه و سفید، دو اسب عاشق، دو اسب مبارز، دو اسب که هر دو اهدافی دارند چگونه میشود دنیا را نگاه کرد؟ رمان هفت خان بامداد از دردها و زجرهای دو اسب می گوید، از احساس آنها، از اهداف آنها، از موقعیت‌های خاصی که در آن قرار گرفته اند و از سرانجام و غایت راه هر کدامشان. شاید داستان این دو اسب، برای ما انسانها، چراغ روشنی شود. نسیم لذت بخشی در گرمای سوزان تنهایی. (برگرفته از متن ناشر)