طبق نظریه انفجار بزرگ جهان حدود ۱۵ میلیارد سال پیش بر اثر انفجاری عظیم بوجود آمد. جهان در آغاز بسیار کوچک، درخشان ، داغ و متراکم بود، اما از آن زمان تا کنون، در حال انبساط بوده است (شعاع کنونی جهان حدود ۱۵ میلیارد سال نوری است). طی این انبساط، مقادیری از جرم آن متراکم شده و میلیاردها میلیارد ستاره را بوجود آورده است. این ستارگان در کهکشان هایی متمرکز شده اند که حدود ۱۰ میلیارد از آنها در جهان شناخته شده، وجود دارد. این کهکشان ها را که بوسیله گستره های پهناوری از فضای خالی از یکدیگر جدا گشته اند، در قالب خوشه ها و ابرخوشه ها گروه بندی می کنند. به نظر بعضی از اخترشناسان، جهان از صورت یک گاز فوق العاده رقیق آغاز شده است و ناگهان بر اثر نیروی جاذبه، به صورت جرم فوق العاده متراکمی در آمده است و سپس منفجر شده است و اجرام فعلی جهان از آن انفجار اولیه شکل گرفتند...