در این کتاب بتهوون تفکر خلاق و هنرمندانه ی خود را نشان داده است. وصیت او به مردم زمانه جز این نیست که با گوش سپردن به موسیقی او راهی برای التیام رنج های خود بیابند و از ورطه ی هلاکت به ساحل سلامت رهسپار شوند حساسیت او نسبت به موسیقی امثال روسینی از چنین بینش اجتماعی ای قوّت می گرفت در نظر او موسیقی روسینی به واقع هنری و مترقی نبود. بتهوون درباره ی زندگی زناشویی نیز معیارهای خاصی داشت و هیچ گاه همسری اختیار نکرد رویای جهان دیگری را داشت و چون دیگر هنرمندان آن را در آثارش باز آفرید...