داستان‌ها در برهه‌های متفاوت زمانی نوشته شده‌اند. تامل در گستره‌ روان‌کاوانه‌ی شخصیت، از مهم‌ترین بحث‌هاست. داستان‌های کتاب «مینا در برف» برای ره‌یافت بر درون ذهن و کنکاش روانکاوانه، بر علاوه‌ی نمادسازی سیر کردار، به ریزه‌کاری هایی از مصروفیت‌های پرسناژها هم پرداخته‌است . شاید در نگاه نخست این پرداخت، کار کنده از روال ماجرای بزرگ درون داستانی به‌نظر آید، اما نویسنده آگاهانه برای تشریح وضعیت روان‌پریش پرسناژ و رویت اضطراب بنیادی، به چنین ابزاری دست یازیده‌است تا درک تیپ روان‌شناختی شخصیت داستانی را وضوح بیشتر دهد.