قادر طراوت‌پور برای اهالی شعر، نامی آشناست که پس از سال‌ها تجربه در محافل گوناگون ادبی، غزلیات خود را به دست چاپ سپرده است. مجموعه غزل «کوه‌زاد» اولین دفتر شعر طراوت‌پور دانش‌آموختۀ کارشناسی رشتۀ تاریخ و کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی است. توجه به عناصر طبیعت و ژرف‌نگری در زیست بومی، از ویژگی‌های بارز سروده‌ۀای قادر طراوت‌پور است که به نوعی در تک‌تک صفحات کتاب جلوه‌گر شده است: ای خوش به حال آسمان باصفای کوه دارد دلم پر می‌گشاید در هوای کوه شب‌ها که لیکوهای پیر آواز می‌خوانند غمگین‌تر است از های آن‌ها، های‌های کوه... کتاب کوه‌زاد را می‌توان عاشقانه‌هایی روستایی دانست که با زبانی ساده و البته محکم، سروده شده‌اند و خواندن این اشعار، خاطراتی دور و روشن را به ذهن مخاطب یادآوری خواهد کرد. در خاطر من هر شب، می‌خواند و می‌گرید چوپان پریشانی، با نی‌لبکی بدکوک می‌سوزم و خاموشم، در خویش فراموشم مانند بیابانی، شوریده‌دل و مفلوک چون شمه‌ای از بوی گیسوی تو آمد دوش پیچیده در آغوشم عطر علف و شلتوک مجموعه غزل کوه زاد، سروده قادر طراوت پور شامل 66 غزل است .