کتاب «بهائیت در ایران» نوشته سعید زاهد توسط مرکز اسناد انقلاب منتشر شده است. کتاب "بهائیت در ایران" در صدد تبیین چگونگی پیدایش بهائی گری در ایران است که در این راستا پس از ارائه نظراتی درباب جنبش های اجتماعی، بهائیت را به عنوان یک جنبش اجتماعی تلقی می کند که دارای زمینه اجتماعی، ایدئولوژی و کنشگران مختلف بوده است. نویسنده پس از بیان زمینه اجتماعی، ایدئولوژی و کنشگران بهائیت، بهائی گری را در سه دوره قاجار، انقلاب مشروطه و عصر پهلوی بررسی می نماید و در پایان اشاره ای نیز به وضعیت بهائی گری پس از پیروزی انقلاب اسلامی دارد. فرضیه اصلی کتاب این است که بهائی گری به عنوان جنبشی سیاسی - اجتماعی به دنبال شکستن اقتدار مذهبی و قدرت روحانیت در ایران بوده است تا به این وسیله کانونهای مقاومت بر ضد سیاستهای استعماری در داخل کشور را - که اصولا منشعب از مذهب شیعه بوده است - از هم متلاشی کند. جنبش اجتماعی پدیده‌ای پیچیده و چند وجهی است. لازم است قبل از مطالعه هر جنبش اجتماعی ابتدا دریابیم عوامل اصلی تعیین‌کننده آن چیست و چه ساز و کاری بر آن حاکم است. دراین کتاب ابتدا به بحث مختصری درباره نظریات جنبش‌های اجتماعی می‌پردازیم و نظریه‌ای تازه را ارائه می‌دهیم. بعد از آن با توجه به این که می‌خواهیم به بررسی جنبش بهائیت از دیدگاه جامعه‌شناسی سیاسی بپردازیم، بحثی درباره نظریات اقتدار و سپس وضعیت اقتدار در ایران و اهمیت و جایگاه آن در میان گروهها، اقشار و طبقات مختلف اجتماعی مطرح می‌کنیم. الگوی ما در مطالعه ابعاد و عوامل اصلی جنبش بهائیت نظریات جنبشهای اجتماعی، و چارچوب حرکت ما در مطالعه عملکرد آن در زمینه سیاسی جامعه ایران نظریه اقتدار خواهد بود.