بوی برف قصه زندگی آدم های همین جاست، کسانی که اینجا به دنیا آمده و زندگی کرده اند. قصه کاتبی که تاریخ به تحریف ننوشت و به امر والی، دست هایش را در ایالت خراسان جا گذاشت و به گیلان گریخت. بوی برف قصه سرباز میدان میدان شهرداری رشت است که تسلیم نشد و سلاح تحویل نداد و به امر «تاواریش» دو شقه شد. قصه اندوه بی پایان عزیزه جان است که مرد او به رضاخان شورید و یاغی شد و سر به کوه گذاشت و روز دیگری جنازه یخ زده و بدون سرش بازگشت. قصه دلدادگی راوی است. دختر جوانی که به جای خون سرخ عاشق، هراسی موروثی در رگهایش می گردد. بوی برف قصه آدم های همین جاست.