آیین بودا به عنوان یک مذهب و راه زندگی، از طریقی عمیق و درون‌بینی به همراه از خودگذشتگی و تسلیم به سختی‌ها و غم‌ها به ترتیب آغاز می‌شود. در این مذهب، نخستین هدف جستجوی آرامش درونی و پاکیزگی روحانی است و بودایی‌ها به دنبال صفا و انس با خود خودشان می‌گردند. آرامش روح در این مذهب به اندازه‌ای مهم و حیاتی است که در هیچ دین یا آیین دیگری به اندازه ای از آن سخن نگفته شده است. یکی از اهداف اساسی در این مذهب توجه به خود و تصفیه ذهن از خواسته‌های نفسانی زیاد است تا انسانان خود را برای رسیدن به حالتی از آمادگی و استعداد برای یاری‌رسانی به دیگران آماده سازند. بر اساس مفهومی که در این آیین ترویج داده شده است، خدمت به انسانیت برای کسی ارزش دارد که نفس خود را مسلط کرده باشد و در همه شرایط آرامش و فراغت روحی را حفظ کند. اصول مهم این مذهب به نوعی بر بردباری و تحمل سختی‌ها تأکید دارد. این مذهب مبتنی بر زندگی و آموزه‌هایی است که توسط شاهزاده‌ای هندی به نام "گوتاما" در قرن ششم قبل از میلاد ارائه شد. گوتاما پس از ترک زندگی در بخشنده‌ای شرف دار و پس از تفکر و مطالعه شش ساله، به پایان راه خود رسید و با نام بودا یا "خردمند" شناخته شد. آثار او در کتابی به نام "سه زنبیل خرد" جمع‌آوری شده‌اند. این کتاب به بررسی ادیان مختلف و تعالیم آنها می‌پردازد. این مذاهب شامل آیین بودا، کنفوسیوس، هندو، جین، شینتو، تائو، زرتشت، مسیح، یهود، و اسلام می‌شوند.