یکی از نشانه ­های الهی در مسجد الحرام، صخره ­ای به نام مقام ابراهیم (ع) است که از یادگارهای حضرت ابراهیم به شمار می ­رود و از همان زمان، موحدان و حتی مشرکان مکه به آن توجه ویژه ­ای داشته ­اند. پیشینه نقش مقام ابراهیم در طواف و نماز به زمان مرحوم کلینی برمی ­گردد و بیشتر فقها، پس از ایشان در کتاب الحج به این مسأله و تأثیر آن بر نماز و طواف خانه خدا پرداخته ­اند. نوشتار حاضر پژوهشی فقهی در باب کلیات، جایگاه، محدوده و احکام فقهی ناظر به مقام ابراهیم است که نویسنده ضمن بررسی اقوال و نظرات مختلف فقها آن­ها تبیین و دسته بندی نموده است.