هر کدام از ما در دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، در خانواده، در جامعه و فرهنگ خاص خودمان جای گرفته‌ایم، در عین حال که از هم جدا هستیم، به هم متصلیم. چه چیزی ما را به هم وصل می‌کند؟ در زندگی روزمره‌مان غرق می‌شویم و اکثر رفتارهایمان را از سر عادت انجام می‌دهیم و فراموش می‌کنیم چه قدرت‌های پنهانی در همین عادت‌ها نهفته است. فراموش می‌کنیم که با گوش‌هایمان می‌توانیم دنیای اطرافمان را تغییر دهیم. گوش دادن کاری است که گمان می‌کنیم هر روز و هر ساعت انجام می‌دهیم ولی باید بدانیم گوش دادن حقیقی بسیار متفاوت‌تر از چیزی است که خیال می‌کنیم. چه بسیارند کسانی که در خیالات خود به دیگران گوش می‌دهند اما در واقع مرکز جهانشان فقط خودشان هستند نه دیگری. گوش دادن آموختنی است. آدم‌ها را به هم نزدیک می‌کند، اختلافات و سوء تفاهم‌ها را حل می‌کند، تجربیاتمان را پربار می‌کند و ما حس می‌کنیم شنیده و درک شده‌ایم و در یک کلام با ما همدلی شده است.