وقتی دلی پاکیزه چون درویش داری بس عمر همرنگ خدا در پیش داری وقتی پری از چشمه و پروانه و گل ذهن و ضمیری دور از تشویش داری از چشم‌ها، از چشم‌های روشن تو پیداست در خود جان مهراندیش داری فکری برای خستگی، افسردگی کن تا نوش در کندو به‌جای نیش داری گامی برای دفع غم بردار وقتی از عشق آیین، از محبت کیش داری در باور آنها که دست خیر دارند هرچیز می‌بخشی همان را بیش داری در دین تو اخلاق و زیبایی اگر نیست مشتی خرافه در بساط خویش داری