رمان «خواب‌های پدرم» مجموعه‌ای از تصاویر شوکه‌کننده در یک کابوس است و کابوس‌ها - رویاها - واقعیت‌هایی هستند که در بستر یک روایت روان‌شناسانه به قلم اوالد فیلزار نوشته شده‌اند. داستان این رمان، تراژدی مهیبی است که بر آدام، پسرک نوجوان روستایی گذشته است. پدر آدام پزشک روستا است و همراه با همسر و تنها فرزندش در خانه‌ای ساده زندگی می‌کنند. اما در زیر این پوسته‌ی آرام اتفاقاتی در جریان است که همراه با پیش‌روی روایت کم‌کم به وجودشان آگاه می‌شویم. آدام انشایی می‌نویسد با موضوع «آنچه دیشب دیدم» و در آن رویای وحشتناکی را شرح می‌دهد که همراه با پدرش شبانه ریل راه‌آهن را دست‌کاری کرده‌اند. هدف این ماجراجویی سنجش نیروی سرنوشت در برابر نیروی شانس عنوان می‌شود. نکته‌ی مهم در این انشا مسافر ویژه‌ای است که در یکی از واگن‌های قطار بوده است، یعنی مادر. در اصل آدام و پدرش در این سناریو قرار بود ببینند سرنوشت مادر را نجات می‌دهد یا نه؟ و طبق چیزی که در انشا نوشته شده نه‌تنها مادر که حدود صد و بیست نفر دیگر هم قربانی این ماجراجویی می‌شوند. این ماجرا تنها یکی از رویاها یا کابوس‌های آدام است که مطرح می‌شود. رویایی که گویا استعاره‌ای از حقیقتی ناگفتنی است که آدام آن را دیده و حالا با تصاویر ذهنی‌اش دست در گریبان است. اوالد فیلزار با طرح این روایت هیچ تلاش مضاعفی لازم ندارد که خواننده را یک‌نفس تا صفحه‌ی آخر همراه خود کند. رویاهای آدام مخاطب را در هزارتوی واقعیت - رویا اسیر می‌کند و پله‌پله به سمت حقیقتی بزرگ هدایت می‌کند. حقیقت رازی در مورد پدر یعنی دکتر جوزف است. تصاویر و موقعیت‌هایی که در رویاهای آدام جلوی چشم مخاطب نقش می‌بندند موجودات دفرمه با یک اصالت اسطوره‌ای خاص هستند که عمق بیشتری به داستان و برداشت‌های ممکن از آن در اختیار مخاطب قرار می‌دهند. نام شخصیت‌ها آدام، جوزف، حوا و همچنین وجود مجسمه‌هایی از خدایان افریقایی یادآور داستان‌هایی از کتاب مقدس است که با موضوع اصلی داستان که دررابطه‌با گناه پدر و رنج پسر است بی‌ارتباط نیست و می‌تواند زمینه‌ساز نگاه‌های متفاوتی به این اثر باشد. وجود لایه‌های مختلف و درهم‌پیچیده همراه با روایتی نفس‌گیر و پر کشش شاید دلایلی بوده‌اند که منتقدان این اثر را به‌عنوان بهترین نوشته‌ی اوالد فیلزار در نظر گرفته‌اند.