"مائده های زمینی و مائده های تازه" اثر آندره ژید، نویسنده و فیلسوف برجستهٔ فرانسوی، است. این رمان به عنوان یکی از اثار بارز فلسفی و ادبی در تاریخ ادبیات شناخته می‌شود. برخلاف رمان‌های سنتی، "مائده های زمینی و مائده های تازه" از قالب‌های گوناگونی نظیر نظم، نثر شعرگونه، سفرنامه، شرح حال، و گفتگو بهره می‌برد، که این امر به تنوع و غنیمت ادبی آن افزوده است. بخش اول - مائده های زمینی: - سبک و قالب: این بخش با استفاده از نظم‌های فاخر و قالب سفرنامه، داستان بازدیدهای ژید از مناطق مختلف جهان را روایت می‌کند. -زمان نگارش: در دوره‌ای که ژید از یک بیماری کشنده بهبود می‌یابد. - تم محوری: زندگی در لحظه حال، تجربیات زندگی، و احساسات تلخ و شیرین به عنوان موضوعات اصلی. بخش دوم - مائده های تازه: - سبک و قالب: این بخش به شکل نثر شعرگونه و در قالب یک شرح حال فلسفی نگاشته شده است. - زمان نگارش: در دهه‌ی شصت زندگی ژید. - تم محوری: تأکید بر فلسفه ژید، تفسیر از مفاهیم مذهبی و سیاسی، و بیان این که بزرگ‌ترین افسوس‌ها از امور انجام‌شده نیستند، بلکه از کارهایی که انجام نداده‌ایم. در این اثر، ژید به عنوان یک فیلسوف و نویسندهٔ عمیق، افکار و دیدگاه‌های خود را به شکل زیبا و شاعرانه به تصویر می‌کشد. او به مسائلی از قبیل لحظه‌های زندگی، تجارب گم‌شده، و لذت‌های دریغ‌شده می‌پردازد.