در مقدمه، به اسرار باطنی عمره، اشاره شده است. اولین این اسرار، فهم است؛ به این معنی که عمره‌گزار باید بداند که اگر می‌خواهد به دیدار حق نایل شود، باید از شهوات دل برکند، از لذات منقطع شود و فقط به اندازه ضرورت نصیبی از دنیا برگیرد. سزاست در تمامی حرکات و سکنات، خود را برای خدا خالص کند، سلوکی خالصانه در پیش گیرد، انس بیشتری با خدا گیرد و نفس خود را به مجاهدت عادت دهد.