رمان "نام ناپذیر" به طور کلی از مونولوگ‌های پراکنده و شخصیت بی نام و نشان و بی‌حرکت تشکیل شده است. داستان این کتاب بدون موضوع محددی تمرکز دارد و امکان حتی وجود واقعی شخصیت‌های دیگر یا اینکه آیا آنها صرفاً نمایه‌هایی از خود راوی هستند، به صورت قاطع و دقیق قابل اثبات نیست. شخصیت اصلی که بدون نام است، خود را خالق دو شخصیت از دیگر کتب سه‌گانه بکت معرفی می‌کند. این رمان یک ترکیب از خاطرات و تخیلات هستی‌گرایانه‌ی راوی است و بسیاری از این خاطرات احتمال می‌دهند که زبانی که راوی از آن استفاده می‌کند، او را خلق کرده و شکل داده است. شخصیت‌های دیگر (اگرچه ممکن است جدا از راوی در نظر گرفته شوند) نقش گوش دادنی منفعل را در گفت‌وگوها ایفا کرده و گاهاً دلیل شروع مکالمات هستند. لحن ناامید و مستأصل راوی در سرتاسر رمان باقی مانده و حرف‌هایش را در جملات بلند و دراز شکل می‌دهد. کتاب با جمله‌ی "نمی‌توانم ادامه دهم، ادامه خواهم داد." به پایان می‌رسد، که بعدها به عنوان عنوان مجموعه آثار بکت انتخاب شد. "نام ناپذیر" در سال 1953 توسط ساموئل بکت منتشر شد و به عنوان سومین و آخرین اثر از رمان‌های سه‌گانه بکت، با "مالوی" شروع شده و با "مالون می‌میرد" ادامه یافت.