کرونا با آخرالزمانش امده است؛ آخرالزمانی که به معنای نابودی و تباهی نیست، بلکه از میان ویرانه‌های کرونا انسان، با منش و خردی جدید بار دیگر متولد خواهد شد. کرونا انسان را با بدن خود روبه‌رو کرده است؛ بدنی که می‌تواند در این آشوب آخرالزمانی بیمار گردد و حتی از بین برود. آنها که می‌مانند باید دید خود را نسبت به بدنشان عوض کرده، رابطۀ خود با بدنشان را دوباره تعریف کنند. این بازتعریف صرفا در سایه خرد و حکمتی نو امکان پذیر است؛ حکمتی که رابطۀ بدن با جهان را توضیح دهد.