حنای خون است دست در دست که می چرخد طرح جغد سپید شانه ی چپت نقش می بندد گل می کشند بر انگشت های بریده ام نیلوفرهای مرده بالا می‌خزند ریسه می بندند گلویم را می گیرند ما خوشبخت شده ایم