چه چیزی در ادبیات مدنظر است؟ آیا می‌توان آتشی را که داستان‌های‌مان از دست داده‌اند، اما به هر قیمتی در صدد کشف دوبارۀ آن‌اند شناسایی کرد؟ و چیست آن سنگ فیلسوف که نویسندگان، با شور و اشتیاق کیمیاگران، در تلاش‌اند تا به آن در کورۀ کلمات شکل دهند؟ نزد جورجو آگامبن که می‌گوید تمثیل الگوی پنهان تمام روایت‌هاست، هر عمل آفرینشی سرسختانه در برابر آفرینش مقاومت می‌کند، ازاین‌رو به هر اثری قدرت و لطف‌اش را می‌بخشد. ده مقالۀ گردآوری شده در کتاب «آتش و قصه» آثاری از خوانش فیگور‌های مختلف از ارسطو بگیر تا پل کله را پوشش می‌دهند و نشان‌دهندۀ این‌اند که چه چیزی پژوهش‌های اخیر آگامبن را با فشار به‌پیش می‌راند. همان‌طور که اغلب در مورد نوشته‌های ‌آگامبن دیده می‌شود، تمرکز ویژۀ‌ نوشتار او معطوف به معمای ادبیات، خواندن و نوشتن، و زبان به‌عنوان آزمایشگاهی برای درک نوعی دیدگاه سیاسی‌ـ‌اخلاقی است که ما را در ورای قدرت حاکمیت قرار می‌دهد.