وابی سابی درباره ی این است که یاد بگیریم هر چه که هستیم و هر چه که در همین لحظه داریم ایرادی ندارد. وابی سابی به معنی سلب مسئولیت از ما برای جد و جهد در جهت بهتر بودن و نهایت احساس زنده بودن نیست. به این معناست که وقتی متوجه می شویم با لحظه ی کنونی مان مشکلی نداریم، هر روز به پیش حرکت می کنیم، گام به گام، نه با این هدف که به کمال دست یابیم، بلکه با این هدف که بهترین نسخه ی خودمان بشویم. وابی سابی به عنوان یک مفهوم برای افراد بسیار زیاد خارج از ژاپن از آن رو جذاب است که در تقابل با دیگر تصورات آرمانی از کمال قرار دارد، جست و جوی بی امان جوانی، ایستا و ثابت بودن یا بی عیب و نقص بودن و..