درک ایدئولوژی آدولف هیتلر بینش هایی را در مورد دنیای ذهنی یک سیاست افراطی ارائه می دهد که در طول دوره رایش سوم، انرژی های انفجاری ایجاد کرد که در جنگ جهانی دوم و هولوکاست به اوج خود رسید. غالبا تئوری های زیربنای ناسیونال سوسیالیسم یا نازیسم به عنوان یک توده غیرمنطقی از ایده ها رد می شوند. با این حال، این ایدئولوژی تلاش هیتلر برای کسب قدرت را در سال 1933 سوق داد، همه چیز را در رایش سوم رنگ آمیزی کرد و او را هر چند کوتاه به قدرتمندترین رهبر جهان تبدیل کرد. او چگونه این ایدئولوژی را کشف کرد؟ چگونه بود که گروه‌هایی از رهبران، پیروان و شهروندان عادی جنبه‌های ناسیونال سوسیالیسم را بدون تجربه دست اول «رهبر» یا خواندن آثار او اتخاذ کردند؟ آنها یک تمایل جمعی برای ایجاد یک جامعه هماهنگ و منتخب نژادی داشتند اگر بخواهیم ظهور حزب نازی و قدرت ماندگار قابل توجه دیکتاتوری جدید را درک کنیم، باید جنبه های ناسیونالیستی و سوسیالیستی این ایدئولوژی را جدی بگیریم. هیتلر به نوعی شخصیت نماینده ایده ها، احساسات و اهدافی شد که با هزاران و در نهایت میلیون ها مومن واقعی که همفکر بودند به اشتراک گذاشت. آنها ویژگی های "رهبر ضروری" را به او نشان دادند، یک شخصیت فرمانده در راس یک سپاه یونیفرم پوش که توده ها را جمع می کند و به موانع حمله می کند. نکته قابل توجه این است که میلیون ها نفر در یک کشور تحصیلکرده و فرهیخته سرانجام پذیرفتند یا خود را با مستاجران یک ایدئولوژی افراطی آکنده از نفرت و مملو از چنین پیامدهای قتل عام آشکاری پذیرفتند.