رابطهی سیاستمدار و خبرنگار رابطهایست که در دو قرن گذشته مدام در حال تغییر بوده و از زمان گسترش اینترنت و شبکههای اجتماعی، وارد دوران خیلی خیلی متفاوتی با گذشته شده است. در دوران جنگ داخلی آمریکا، نقش ویژهی خبرنگارانی که جنگ را پوشش میدادند و نزدیکیشان به آبراهام لینکلن در مقام رئیس جمهور آمریکا، یکی از عوامل مهم پیروزی شمالیها بر جنوبیها و ملغی شدن قوانین بردهداری بود. ماجرای واتریگت هم یکی از نقاط عطف خبرنگاری در تاریخ و نشاندهندهی فرم دیگری از رابطهی خبرنگار و سیاستمدار بود که باب وودوارد و کارل برنستین دو خبرنگار روزنامهی واشنگتنپست چنان بر افشای حقایق پافشاری کردند که منجر به استعفای ریچارد نیکسون از ریاست جمهوری شد. کتاب «روزنهای به اتاقهای دربسته: پژوهشی بیپرده دربارهی رابطه خبرنگار و دیپلمات با اتکا به مذاکرات وین» سعی کرده این مسئلهی رابطهی چندسویهی خبرنگار، دیپلمات و سیاستمدار را با نظر به نظریههای حوزههای مختلف علوم سیاسی، ارتباطات و مطالعات فرهنگی واکاوی کرده و تصویری با شمول و گسترهای فراتر از یک متن تئوریک و تحلیلی ارئه دهد. روزنهای به اتاقهای دربسته را کتایون لامعزاده با در نظر گرفتن نمونهی مصداقی مذاکرات وین نوشته و به خاصه به دلیل اهمیت و نزدیکی همین واقعه به سالهای اخیر ما، در کندوکاو رابطهی خبرنگار و دیپلملات، میتواند برای مخاطبان ایرانی ملموستر هم باشد.
