میگل د اونامونو (1864-1936 م) بزرگترین متفکر سده های اخیر اسپانیا (قرن نوزدهم و بیستم)و تا امروز است.او برای صاحبدلان اسپانیایی،همان شان و شکوه و شهرت را دارد که حافظ یا مولانا برای ما دارند.او را فیلسوف زندگی و اصالت وجودی{=اگزیستانسیالیست}شمرده اند.فیلسوفان اگزیستانسیالیست برآنند که بهترین خدمت فلسفه،یا فکر و فلسفه آنان این است که زندگی را با مواجه عینی آن معنادار سازند.بعضی از برجسته ترین فیلسوفان اصالت وجودی دیندار،که همه عمرشان در دغدغه ایمان گذشته ،عبارتند از قدیس آگوستن،بلزپاسکال،سورن کی یرکه گور{=کی یرکگارد}گابریل مارسل ویلیام جیمز و اونامونو اونامونو متفکری است که پروای دین و ایمان و عقل و شک را بیشتر دارد تا پروای مکتب و نظام سازی فلسفی،مهمترین کتابش درد جاودانگی(سرشت سوگناک زندگی)است (ترجمه بهاالدین خرمشاهی،ویراست سوم/چاپ دهم،همین ناشر،1394)در تاریخ فرهنگ ما نیز چند متفکر ژرف اندیش را میتوان اصالت وجودی شمرد:خیام،ابو حامد محمد غزالی،جلال الدین مولوی و حافظ. کتاب اندیشه های دینی اونامونو،پژوهش و نگارش سرکار خانم زهرا شاه پری،یکی از ساده ترین و در عین حال سر راست ترین و پر نکته ترین شرح و بسط اندیشه های دیی شگرف و شیوه تعهد ایمانی ژرف اونامونوست،و همانندش در زبان های اروپایی هم کم است.باید از نویسنده کتاب سپاسگزار باشیم که اونامونا را به ما بیشتر و دقیق تر می شناساند.