هیچ کس هنر انجام دادن را به ما نمی آموزد. در مدرسه بدون آمادگی به دریایی پرتاب می شویم و در دانشگاه تلاش می کنیم تا غرق نشویم و نهایتا فقط در حال دست و پا زدن میان کارهایمان هستیم. تأکید بر نتیجه است، نه راه رسیدن شما به آن. دنیا در یک بحران انرژی به سر می برد. سوخت های فسیلی در حال تمام شدن هستند و همه به آرامی به سمت انرژی های پایدار در حرکت اند. با این حال ما اغلب بحران انرژی شخصی مان را نادیده می گیریم. به خود می گوییم چیزی وجود ندارد که با یک فنجان قهوه با شیر، یک تکه شکلات یا یک قوطی ردبول حل نشود... یا شاید وجود دارد؟