زبان شناسان علاوه بر توجه به کلمات، به نحوه ترکیب آن ها با هم و به چگونگی شکل گیری هر کلمه از اجزایی خردتر علاقمندند، تا از این طریق بتوانند به ساختارها، الگو ها و قاعده مندی های حاکم بر زبان راه یابند. مولفه هایی که همگی حاکی از آن دارند که هر چند تغییرات عارض بر زبان به شیوه ای خود به خودی روی می دهند و نه به روشی فرمایشی و تحمیلی، اما این تغییرات هم قابل تبیین هستند، هم تحت تأثیر مردمانی که به آن تکلم می کنند و هم متأثر از همجواری های جغرافیایی این مردمان. کتاب حاضر قدم اولی است برای آشنایی با چگونگی ارجاع زبان شناسان مکاتب مختلف به این مولفه ها