تئوری دلبستگی معتقد است که نیاز به دلبستگی یک پدیده مادام العمر است که به ویژه در مواقع بحران یا تروما مرتبط می شود. هنگامی که بزرگسالان بیماری، حوادث، تهاجم، مشکلات روانی یا از دست دادن را تجربه می کنند، سیستم های دلبستگی-رفتاری آنها فعال می شود و آنها را تشویق می کند تا از خانواده و دوستان و/یا کمک به متخصصان کمک و حمایت کنند. با این حال، درخواست کمک به دست آمده تحت تأثیر تجربیات قبلی در مورد حمایت و قابل اعتماد بودن چهره های دلبستگی قرار می گیرد. آیا می توان به دیگران اعتماد کرد؟ آیا نشان دادن آسیب پذیری ایمن است؟ چگونه فرد باید برای افزایش احتمال دریافت کمک مورد نیاز رفتار کند.؟ الگوهای دلبستگی بزرگسالان در یک زمینه درمانی مقدمه ای یکپارچه برای موضوع دلبستگی بزرگسالان فراهم می کند. تحقیق در مورد الگوهای دلبستگی بزرگسالان به کمک کنندگان حرفه ای بینش تئوری درستی از پویایی زیربنای طیف وسیعی از رفتارهای مشتری، از جمله برخی از رفتارهای گیج کننده و ناامیدکننده تر مانند انکار درد آشکار یا تحت فشار قرار دادن مستمر متخصص برای درگیری شخصی بیشتر، ارائه می دهد. سارا دانیل در کتاب "سبک های دلبستگی بزرگسالان در درمان" نشان می دهد که چگونه به کارگیری دانش الگوهای دلبستگی در تنظیمات درمان، نحوه تعامل حرفه ای ها با مشتریان و سازماندهی درمان ها را بهبود می بخشد. این کتاب برای طیف وسیعی از متخصصان کمک کننده مانند روان درمانگران، روانشناسان و مددکاران اجتماعی، هم در عمل و هم در آموزش، مرتبط خواهد بود