گشتالت رویکردی سیستمی و کل نگر است. جمله معروف گشتالت که کل بزرگ تر از مجموع اجزای آن است به یکپارچگی همه انسان ها با یکدیگر و نیز یکپارچگی آنها با کل جهان و هر چه در آن است، اشاره دارد. این رویکرد عمیقا به جمله معروف ادوارد نورتون لورنز که "پروانه ای در تبت بال می زند، ترنادویی در تگزاس برپا می شود"، باور دارد. تأثیرپذیری گشتالت از آئین های معنوی و فلسفه شرق ازجمله ذن بودایی و تائو و همچنین دستی بر آتش هنر داشتن بنیان گذاران گشتالت درمانی- فریتز پرلز که دلبسته تئاتر بود و لورا پرلز که پیش از روی آوردن به روان شناسی، به موسیقی و نویسندگی می پرداخت و نیز پاول گودمن که هنر را پادزهری برای آفت های اجتماعی می پنداشت - جذابیت گشتالت درمانی و کار با آن را دوچندان می کند. یاری مراجع برای زیستن در اینجا و اکنون و توجه آگاهی نسبت به لحظه حال از ویژگی های بارز گشتالت درمانی است و این به معنای انکار گذشته یا نادیده انگاشتن آینده نیست. دیو من، هنرمندانه این رویکرد را در 100 نکته کوتاه، جذاب و خواندنی خلاصه کرده است که مطالعه آن نه تنها برای دانشجویان وکارورزان روان درمانی و درمانگران تازه کار، بلکه برای درمانگران و مشاوران حرفه ای علاقه مند به فراگیری بیشتر درباره گشتالت درمانی می تواند ثمربخش باشد. همچنین مطالعه این کتاب می تواند مورد اقبال مراجعانی قرار بگیرد که می خواهند با گام هایی آگاهانه تر سفر درمانی خود را طی کنند.