رمان « هفت دختر، هفت پسر » بر اساس داستان عامیانه‌ای که از قرن پنجم هجری قمری میان مردم عراق و منطقه میان رودان (بین النهرین) دهان به دهان نقل میشده نوشته شده است. کتاب، در سه فصل تقسیم‌بندی شده است. فصل اول از زبان «پوران» دخترکی یازده ساله شروع می‌شود. فصل دوم را امیرزاده‌ای به نام «محمود» ادامه می‌دهد و فصل سوم را دوباره پوران، قهرمان رمان، تعریف می‌کند. با این همه هیچ انفصالی در بیان ماجراهای کتاب بوجود نمی‌آید. رمان بلند « هفت دختر، هفت پسر » روزگاری را به تصویر می‌کشد که برای ما آشناست. زمانه‌ای که برای دختران ارزشی قائل نبودند و اگر دختری در خانواده‌ فقیری به دنیا می‌آمد، کسی خواهان ازدواج با او نمی‌شد و اگر هم می‌شد فرد شایسته‌ای نبود. این رمان درباره‌ پوران است؛ پورانی که در خانواده فقیری به همراه شش خواهر دیگرش چشم به جهان گشود. پورانی که بر خلاف عقاید عوام باهوش است و با سیاست و کسب و‌ کار آشناست. پورانی که برای رهایی از فقر و ساختن زندگی مناسب برای خانواده‌اش دست به تابوشکنی می‌زند و با هنجارهای آن دوران مقابله می‌کند. برداشت از سایت ketabak.org