کتاب «فیلم شناسی سینمای ایران ۱۳۹۰» نوشته ی محمد پیشنماز، اثری مرجع گونه است که با هدف ثبت و مستندسازی وضعیت تولیدات سینمای ایران در سال ۱۳۹۰ تدوین شده است. نویسنده با رویکردی پژوهشی و مبتنی بر گردآوری داده، تلاش کرده تصویری روشن و منسجم از فیلم های تولید و اکران شده در این سال ارائه دهد؛ سالی که از نظر کمیت تولیدات و تنوع موضوعی، یکی از دوره های قابل توجه سینمای ایران محسوب می شود. این کتاب، با دقت در ارائه ی اطلاعات و نظم در ساختار، جایگاهی کاربردی در حوزه مطالعات سینمایی دارد.درباره ی کتاب «فیلم شناسی سینمای ایران ۱۳۹۰» مجموعه ای جامع از اطلاعات مربوط به فیلم های سینمایی آن سال است. نویسنده با دقت آرشیوی، برای هر فیلم داده های اصلی و ضروری را گردآوری کرده است؛ از جمله: نام فیلم و عوامل سازنده تاریخ تولید و اکران خلاصه داستان ویژگی های ساختاری نکات قابل ذکر درباره تولید یا جایگاه فیلم در سینمای آن دوره کتاب رویکرد تحلیلی یا نقادانه ندارد، بلکه بر ارائه اطلاعات دقیق و قابل استناد تمرکز می کند. همین ویژگی سبب شده اثر بیشتر به عنوان یک منبع پایه مورد استفاده قرار گیرد. این کتاب نه تنها تصویری کلی از سلیقه، گرایش ها و جریان های رایج در سال ۱۳۹۰ ارائه می دهد، بلکه به پژوهشگران امکان می دهد درک دقیق تری از شرایط هنری و فرهنگی آن سال به دست آورند.این کتاب مناسب چه کسانی است؟ این اثر به دلیل رویکرد مرجع گونه و ساختار داده محور، برای گروه های زیر بیشترین کاربرد را دارد: دانشجویان و پژوهشگران سینما: به عنوان منبعی برای پژوهش های تاریخی، تحلیلی یا تطبیقی درباره سینمای ایران. منتقدان و نویسندگان حوزه هنر و رسانه:برای استفاده در مقالات، گزارش ها، پرونده های ویژه و تحلیل روندهای سالانه سینما. فیلم سازان، برنامه ریزان فرهنگی و مدیران هنری:جهت بررسی روندهای تولید، شناخت الگوهای موضوعی و مطالعه پیشینه صنعت سینما. علاقه مندان جدی سینمای ایران:برای آشنایی مرتب و دقیق با آثار تولیدشده در یک سال مشخص و شناخت تصویر کلی سینمای آن دوره.چرا باید این کتاب را بخوانیم؟ این کتاب چندین مزیت مهم دارد که آن را به یک منبع ارزشمند تبدیل می کند: ثبت تاریخی و آرشیوی: اطلاعات فیلم های یک سال سینمایی در قالبی یکپارچه گردآوری شده و امکان دسترسی آسان به آن فراهم است. قابلیت استناد: داده ها دقیق، منظم و قابل استفاده در پژوهش های علمی و حرفه ای هستند. درک روندهای سینمایی: مطالعه مجموعه فیلم های یک سال کمک می کند تصویری جامع تر از جریان ها، موضوعات، و گرایش های سینمای ایران به دست آید. منبع پایه برای تحلیل های گسترده تر: پژوهشگر می تواند بر اساس این اطلاعات، تحلیل های تاریخی، اجتماعی و هنری ارائه دهد. پرکردن خلأ منابع مرجع: در سینمای ایران تعداد آثار فیلم شناختی سالانه اندک است و این کتاب بخشی از این کمبود را جبران می کند.سخن پایانی «فیلم شناسی سینمای ایران ۱۳۹۰» نمونه ای موفق از تلاش برای آرشیو و ثبت دقیق تولیدات سینمایی در یک سال مشخص است. این کتاب با ساختار منظم و اطلاعات دقیق، به عنوان مرجعی قابل اعتماد برای پژوهشگران، هنرمندان و علاقه مندان سینما شناخته می شود. اثر پیشِ رو بیش از آنکه به تحلیل بپردازد، زیرساختی فراهم می کند تا تحلیل ها و پژوهش های بعدی بر پایه داده های صحیح و مستند شکل بگیرند. در فضایی که اغلب اطلاعات پراکنده و غیرمنسجم هستند، وجود چنین کتابی نقش مهمی در سامان دهی مطالعات سینمایی و حفظ تاریخ تولیدات سینمای ایران ایفا می کند.