انتشارات موسسه پژوهشي حکمت و فلسفه ايران منتشر کرد: شمس الدین محمدبن اشرف حسینی سمرقندی (ح650-722ق)، فیلسوف، متکلم، منطق دان، و ریاضی دان بنام سدۀ هفتم و اوایل سدۀ هشتم هجری است. در ریاضیات و هندسه، کتاب أشکال التأسیس او بسیار شناخته شده است و در منطق، رسالة «آداب البحث و المناظره» همواره محل ارجاع و شرح و حاشیه بوده و هم چنان هست.در منطق اما، شاید مهم ترین آثار او، که متأسفانه در دوران معاصر پرده ای از غفلت آن را پوشانده بود، دو کتاب قسطاس الأفکار و شرح القسطاس، شرح خودنوشت او بر کتاب نخست است که خوش بختانه در سال های اخیر تصحیح و منتشر شده اند. سمرقندی در دو کتاب اخیر نوآوری های منطقی بسیاری دارد که در کتاب حاضر به مهم ترین و شاخص ترین این نوآوری ها پرداخته شده است:۱. تأسیس قیاس مرکب از قضایای خارجیه، حقیقیه و ذهنیه؛۲. انکار برخی ضرب های قیاس اقترانی شرطی ابن سینا.سمرقندی برای نخستین و آخرین بار در تاریخ منطق در جهان اسلام به قیاس های حملی و اشکال چهارگانه با ترکیبی از قضایای خارجیه، حقیقیه و خارجیه پرداخته و نتایج آنها را به تفصیل معرفی کرده است. در کتاب حاضر، تلاش شده است نقاط مثبت این نوآوری سمرقندی تقویت شده و از نقاط ضعف پیراسته شود. حاصل کار، صورت بندی دقیق قیاس های مرکب از قضایای سه گانه است که برای نخستین بار در طول تاریخ در این کتاب معرفی می شود.نوآوری دوم سمرقندی در قیاس های اقترانی شرطی است که ابن سینا بزرگ پرچم دار آن است. سمرقندی با نقد نظریۀ ابن سینا در این زمینه، نظریه ای نوین ارائه کرده است که به طور خاص، سابقه و لاحقه ای در میان منطق دانان مسلمان ندارد. در کتاب حاضر نشان داده می شود که این نظریه با برخی منطق های فلسفی غیر کلاسیک جدید مانند منطق استلزام اکید سی. آی. لوئیس و منطق ربط الن راس اندرسون و نوئل دی. بلنپ مطابقت دارد.فروشگاه اینترنتی 30بوک