| این کهنه جهان به کس نماند باقی/ رفتند و رویم دیگر آیند و روند| مجموعه ی «تکه ها» انتخابی از دلِ ادبیات و قطعات کهن سال فارسی است که مخاطب را درباره ی مهم ترین مسائل انسانی به تأمل وامی دارند. «امید» نشانی از دل تاریک ترین لحظههای زندگی دارد و هنر شعر فارسی در آن است که این نور کم سوی شب های ظلمت را چنان مشعشع جلوه دهد که برای لحظه ای بتوانی خورشید را با تمام عظمتش پیشِ چشم ببینی. در ادبیات ما امید گاهی فریاد است و گاهی خاموشی. گاهی در جهان بینی و آینده نگری معنا پیدا می کند، گاهی در حوضچه ی اکنون. اما فارغ از هر رنگ و هر معنایی، یک رسالت بیشتر ندارد: آمده تا بی صدا فریاد سر دهد که «هنوز هم می شود». شاعران منتخب چهارمین دفتر از مجموعه ی تکه ها خیام، سعدی، حافظ، صائب تبریزی، ملک الشعرای بهار و پروین اعتصامی هستند.