«مردمان جدید با ایمان بیگانه بودند، یا چنین به نظرشان می رسید… ایمان داشتند، ولی ایمانی ساده لوحانه: ایمان به پیروزی خردکننده ی براونینگ و ششلول و کلت، ایمان به قدرت اقدامات سریع. از کجا باید می دانستند که علف با قوانین بطلان پذیر خود رشد می کند؟ از کجا می دانستند اندیشه ی انسان همراه با گردن او خم نمی شود و گلوله نه ایمان را می شکافد و نه بی ایمانی را؟» رمان حاضر روایتی است از مصائب روشنفکران روس در سال های پرآشوب و دوران ساز انقلاب روسیه، هنگامی که روشنفکران و مردم عادی در هم آمیخته بودند و شادی ها و سختی های مشترکی را تجربه می کردند؛ روایتی گاه از زبان یک موش، یک پرستو، یا اشیای بی جان.