آنچه محقق است این است که فردوسی برای نظم کتاب نه از روی ترتیبی که اکنون در توالی داستان ها هست کار کرده، نه این که بدون وقفه مشغول نظم و تصنیف آن بوده است؛ و به هر حال کاری قریب به اتمام بوده که آن را به سلطان محمود غزنوی اهدا کرده است. شاهنامه بنابر مشهور و به حکم بعضی شواهد و قرائن، در اصل شامل 60 هزار بیت بوده است، و ظاهرا چند بار تحریر شده و لیکن اکنون در هیچ یک از نسخ معتبر آن تعداد ابیات به 60 هزار بیت نمی رسد.