اریش فرید در شعرهای هشدار به عنوان شاعر جهانی که تجربۀ جنگ جهانی دوم را پشت سر دارد، به دور از هرگونه خوش خیالی با مخاطبی که او نیز در همین جهان زندگی می کند، سخن می گوید، از فراموش کردن بر حذر می دارد و پنهان کردن عمق فاجعه را محکوم می کند. او در این مجموعه خود و مخاطب خود را از خطرهایی که کماکان در کمین بشریت است، آگاه می سازد. این خطرها تنها به جنگ و عواقب آن محدود نمی شود؛ فرید بر هر آن چه انسان مدرن و جهان او را تهدید می کند، انگشت می گذارد. این است که هشدار دادن نسبت به از خود بیگانگی از محوری ترین تلاش های او در شعرهای هشدار است.