"خودشیفتگی" کتابی است به قلم "جرمی هلمز" که در آن دیدگاهی یکپارچه با مراحل متضاد خودشیفتگی سالم و پاتولوژیک را به شکلی روشن، مختصر و مهم تر از همه عملی ارائه می کند زیرا طبق مطالب این کتاب برای "خودشیفتگی" امیدی به درمان وجود دارد. خودشناسی یک هدف کلیدی در روان درمانی است و دوست داشتن خود پیش شرط دوست داشتن دیگران است. با این حال، عاشق خود بودن در بهترین حالت مورد ظن است و در بدترین حالت سرنوشت غم انگیزی است که مبتلایان را به زندگی محروم از صمیمیت واقعی محکوم می کند. در این اثر، "جرمی هلمز" جلوه های مختلف "خودشیفتگی" در ادبیات و روان درمانی را دنبال می کند. از "داستان های اوید" تد هیوز گرفته تا مطالعات فروید، کلاین، روزنفلد، کرنبرگ و کوهوت، "خودشیفتگی" به عنوان یک پدیده ی روان شناختی جهانی شناخته می شود. تشخیص روانپزشکی اختلال شخصیت خودشیفته و همچنین تمایز بین "خودشیفتگی" سالم و ناسالم در این کتاب توسط "جرمی هلمز" شرح داده شده است. اشکال آسیب شناختی خودشیفتگی در اینجا به عنوان تلاشی برای یافتن پایگاه مطمئن در برابر مشکلات یا آسیب های محیطی در نظر گرفته می شود. این کتاب با بحث در مورد روش های مختلف درمانی که می تواند به کاهش تنهایی اساسی مبتلایان به "خودشیفتگی" کمک کند، پایان می یابد. یک مقدمه ی عالی برای موضوع "خودشیفتگی" که به سادگی و مختصر نوشته شده است. اثر همچنین شامل بازتاب های بزرگی از "خودشیفتگی" در ادبیات است و پیشینه ی نظری بسیار منسجم با مثال های روان درمانی واقعی در پایان کتاب ارائه شده است. خواندن کتاب "خودشیفتگی" از "جرمی هلمز" به همه ی علاقمندان به نظریات روانکاوی توصیه می شود.